Urlop okolicznościowy

Kwestię urlopów okolicznościowych reguluje rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy. Urlopy okolicznościowe można podzielić na:

• urlopy szkoleniowe,
• zwolnienia udzielone w celu załatwienia spraw rodzinnych i osobistych,
• zwolnienia do wykonywania obowiązków obywatelskich lub społecznych oraz obowiązków związanych z wykonywanym zawodem.

Wymiar urlopu

Pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy:

• w razie ślubu pracownika lub urodzenia się jego dziecka albo zgonu i pogrzebu małżonka pracownika lub jego dziecka, ojca, matki, ojczyma lub macochy – na czas obejmujący 2 dni,
• w razie ślubu dziecka pracownika albo zgonu i pogrzebu jego siostry, brata teściowej, teścia, babki, dziadka, a także innej osoby pozostającej na utrzymaniu pracownika lub pod jego bezpośrednią opieką – na czas obejmujący 1 dzień.

Za czas zwolnienia od pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia.

Pracodawca powinien udzielić takiego zwolnienia w terminie wskazanym przez pracownika, przy czym - z uwagi na cel zwolnienia - powinien on w zasadzie pokrywać się z datą zdarzenia, które jest przyczyną zwolnienia. Jeżeli tak nie jest, wówczas pracodawca może udzielić pracownikowi zwolnienia od pracy w dniach poprzedzających lub następujących po dniu wolnym od pracy, np. gdy istnieje konieczność załatwienia formalności związanych ze ślubem.

Zobacz również serwis: Praca kobiet